Bir gün o çok güvendiğin terazi de şaşar
Bir gün o çok güvendiğin terazi de şaşar. İnsan hayatı boyunca görünmeyen terazilerle yaşar. Kimin haklı olduğunu, kimin daha çok sevdiğini, kimin daha çok emek verdiğini, kimin daha çok kaybettiğini tartar durur. Ama belki de insanın kurduğu en büyük terazi dışarıda değil, kendi içindedir. Vicdanın, ahlakın, değerlerin ve yaralarının kurduğu o sessiz ölçü… İnsan dünyayı gözleriyle değil, içindeki terazinin ayarıyla görür. Bu yüzden herkesin doğrusu farklıdır. Herkesin yanlışı farklıdır. Herkesin ahlakı, vicdanı ve kabulleri farklı ağırlık taşır. Bir başkasında doğru olan bir şey, senin terazinde ağır bir yanlış olabilir. Bir başkasında yanlış olan bir şey, senin içindeki dengeyi hiç sarsmayabilir. Ve insan yaptığı şeyi çoğu zaman doğru sanar. Çünkü kendi terazisi hâlâ dengededir. Ama belki de insanın en büyük yanılgısı tam burada başlar: Kendi içindeki dengeyi, mutlak doğru sanmak. Çünkü bazen ahlak sandığın şey, sadece alışkanlıktır. Doğru sandığın şey, sana ...
